Showing posts with label Garraíodóireacht. Show all posts
Showing posts with label Garraíodóireacht. Show all posts

13.10.20

Fás úr agus sean!


Tá roinnt plándai róslabhras a fás ós comhair an tí s'againne. I ndairíre táid fiáin agus anuireadh bhí ceann acu eirithe an mhaol leis an ngaoth. Bhí na craobhacha eirithe an ghránna. Chinn mé ar é a ghearradh siar ar fad. 

Nuair a bhí an obair sin thart bhí an créafóg a bhí faoi thar a bheith lom, gan rud ar bith a fás air. Cheannaíomar rós le cur ann agus d'éirigh leis socrú síos ann. Bláthanna deas "pink" air. Cé go raibh an rós ag fás go maith bhí spás ag a bun i mbliana le rud éigin eile a chur ann. 

Ar ndóigh ní rabhamar i ndán dul aon áit san earrach ach go h-áitiúl. Timpeall míle uainn tá An Gharraí Glas agus tá sé de nós againn glasraí a cheannach ag an siopa beag atá acu ar thaobh an bhothair. Cheannaigh mo bhean planda trátaí ar an lá airithe seo. Chonaic me ansin go raibh gleoráin i bpotaí acu agus cheanníomar trí nó ceithre chinn le chuir sa bhfolmhach faoin rós. Rud a rinneamar.

Tharla rud nach raibh mé ag súil leis i rith an tsamhraidh. Thosaigh an róslabhras ag fás arís ar chúl agus rinne na glóráin drepadóireacht trén rós agus ansin istigh sa róslabhras féin. 

Is dócha nach ndéanadh garraíodar ceart iad a chur le chéile ach dár liom is álainn an radharc é an trí planda ag fás le chéile. 

Nach bhfuil an ceart agam?

20.1.19

Comhartha earraigh sa gháirdín...


Óibríse bheag chróga ag breathnú amach orainn ar maidin. Ní raibh geimhreadh ar bith againn i gCaorán na gCearc go fóill agus níl ach coicís go Lá na Féile Bríde!

17.9.11

Oinniúin!

Mí ó shin scríobh mé "seo na h-oiniúin" ag céiliúradh sabháil na h-oiniúin anseo i gCaorán na gCearc. Idir an dá linn bhí siad á thirimiú le pé griain a bhí ann i mbliana. Ní raibh mórán.

Inniú rinneamar an cead rud eile a deintear leo - an crocadh. Ní ceart oiniúin a fhágáil i soitheach nó i gcarn mar tá gach seans go millfear iad, go n-éireoidh siad lofa. Mar sin tá an sean nós ann iad a crocadh in áit fuair.

Rinneamar sin inniu agus anois táid thoir sa chró againn, réidh le piocadh do phosóid blásta sa chistin, anraith, subh oiniúin, búiste i sicín rósta agus rudaí eile nach iad!

Tá ocras orma anois!

17.8.11

Seo na hoinniúin!

D'éirigh go maith leis na hoinniúin i mbliaina agus táid go léir bainte anois. Buíochas le Dia!

Nach íontach an rud é, aimsir an fhomhair bia don geimhridh agus an earrach fásta agus le sabháil, oinniúin, fataí, cabáistí éagsúla, gach sórt glasra. I gcionn seachtaine nó dhó beidh muid ag bailiú sméara dubha.

Mar a deireann an sean amhrán diaga

"Ag Críost an síol,  
ag críost an fomhair
In iothlainn Dé go dtugtar sinn...:"

Aiméan!