Ceann gearbach sa bhfairrge.

Cuirtear cheist orm ó am go h-am cén miniú atá ar ainm an bhlag seo - An Codú.

Mapa Tim Robinson (1990)

Tá cónaí orm sa bhaile fearainn, Caorán na gCearc, agus siar ó dheas uainn ag bhéal chuan Chasla tá carraig ar a dtúgtaí An Codú. Tá sé ag seasamh ó na chianta ansin mar gharda ar an chuan.

Ach cad is brí leis? 

Tá sé luaite i leabhrán Tim Robinson (llch 132^*), ar dheis Dé go raibh sé. Deireann sé go gceaptar gur sean fhocal atá ann "ceann gearbach".  Cheap mise go mbfhéidir gur "Clo(ch) Dubh" atá mar mhiniú air. Cá bhfios?

Tá seanrá nó nath cainte sa cheantair "chomh sean leis an gCodú!" Tá sé marcailte aige ar an léarscáil cáiliúil a rinne sé de Chonamara.

Tá sé infheicthe ón mór thír ach tá radharc níos fearr air ón bhfarraige. Ta an pictiuir thíos tógtha ón bhóithrín thíos go dtí an Chéibh Nua agus Inis Mór amach ag bun na spéire.  Téann an bóthar eile síos chomh fad le Toit Chónáin  atá luaite agam i bpíosa deich mbliain ó sin (tá mé ag éirí sean is cosúil!)

Thóg mé an pictiúr de atá ar bharr an bhlag seo roinnt bhlianta ó shin ó bhád nuair a bhí rastaí Ros a'Mhíl ar siúl.

---

* Connemara, Part 1:Introduction and Gazetter, Folding Landscapes, 1990 ISBN 0 09504002 5 4

Cén bhláth?

Agus an samhradh tagtha nach íontach an méid pictiúirí de bhláthanna atá roinnte ar an gcóras giolcaireachta. Bhí an méid sin daoine a thosaigh ag dul amach ag siúl nuair a thainig an diabal Chovid go hÉirinn gur tháinig oscailt súile. Thug daoine faoi dearadh ceol na néan agus áileacht fásrach ar thaobh na chosán.

Sciollam na Móna

Anseo ar an gCaorán - Caorán na gCearc - tá neart áiteanna le siúl ann agus diaidh ar ndiaidh thugaim féin faoi deara plandaí agus ainmhithe éagsúla. Cuid acu ní bheinn ag súil leo i gceantair oscailte mar seo gan mórán crainnte. Tá broic feichthe agam. Cheap mé gur ainmhí coillte a bhí ansin ach táid anseo. Feictear iad san oíche agus uaireanta is iospartach bóithre iad. Tá giorria ann a léimeann go gasta trasna an gcasán agus uaireanta feicter ag damhsa iad. Tá sionnaigh ann leis a déanann feasta as eillín chearca áitiúil anois is arís.

Feictear seabhach buí ann anois is arís agus cloistear fuiseog go hard ós ár gcionn. Tá neart éin eile ann ar ndoigh, lon dubh, spideoig,dreoilín agus smolaigh mar aon le neart éiníní beaga.

Magairlín Gaelach

Bhí mé ag siúl cupla lá ó shin agus chonaic mé dhá bhláth nár thug mé faoin ndeara roimhe sin. Bhí sé éasca ceann amháin a ainmnú - magairlín de short éigin a bhí ann. Ach bhí ceann eile a bhí cosúil le maigairlín ach nach raibh mé ábalta a ainm a aimsiú. Chuir mé pictiúir de thuas ar an gcóras giolcaireachta é agus fuair mé freagra gur Sciollam na Móna (Narthecium ossifragum) a bhí ann. Sin an t-ainm atá ag Wildflowers of Ireland chomh maith. Ach bhí ainm eile "Blioch" nó "Bliochan" ag Fergal (@Gaeilgebheo). Bhí Sciollam na Móna ag gach duine eile.

Tá magairlín corcra le fáil go coitianta sa chomharsanacht seo. Tá an Magairlín Gaelach (Dactylorhiza Kerryensis) tá mé ag ceapadh, nó bfhéidir an Magairlín Corcra (Dactylorhiza purpurella). Tá sé an fhlúirseach anseo i mbliana fíu ar an blásóg féir ós comhair an teach againn.

Magairlín mór an fhéileacáin

Luaigh mé maigairlín eile a chonaic mé is mé ag siul an lá faoi dheireadh. Tá dath buí air agus tá na bláthanna cosúil le féileachán. Tá dhá cineál luaite in Éirinn, ceann beag agus ceann mór. Sílim fhéin gur an ceann mó - Magairlín mór an fhéileacáin (Platanthera chlorantha) atá ann seacha an Magairlín beag (Platanthera bifolia). Cad a cheapann tusa? Tá muid inár gcónaí anseo le beagnach fiche bliain agus níor thugas an bláth áirithe seo faoi dearadh go dtí seo. Níl fhaca mé móran dóibh - b'fhéidir fiche chinn agus ní mór san i gcomparáid leis a ceann corcra atá go le feiscint go forleathan sa áit.

Tá ceacht le foghlaim as seo is dócha, do shúile a choimead ar oscailt as tú a siúl ní bheadh fhios aga cad a bhfeifidh tú!

Taighde tonnta.

Bhí giolc aréir ag Nuala Ní Chonghaile (@geabstaire) aréir agus pictiúir de "modúl gealaí" ar thaobh locha. D'aithin mé an áit, Loch an tSean Bhaile atá ar an mbóthar ó dheas ón ár dteach ag Caorán na gCearc.

 

Bhíos fiosrach!

Chuaigh mé ar siúlóid ar maidin ann. Bhí an lá go h-aoibhinn.  Ní cheapfá gur Mí na Samhna atá ann, gan gaoith ar bith agus spéir glán grianmhar.

Tháining mé ar an áit ar a raibh an gléas aisteach seo. Is stáisiún aimsire atá ann. Ar amharaí an tsaoil bhí carr páirceáilte ar thaobh an bhóthair agus bhí beirt ón gcarr ann. Duine amháin a bhí istigh sa loch. 

Bheannaigh mé dóibh nuair a tháinig an fear amach as an uisce. Dúirt sé nach raibh sé ró dhomhain - 75cm ar a mhéid. Níl iasc ar bith ann dár leis.

Is cosúil gur tógra de chuid Coláiste na hOllscoile BÁC atá ann. Tá siad ag meas cúrsaí aimsire ann agus chomh maith le sin tá siad ag deanamh staidéar ar tonntracha. Tá baint aige le h-obair atá ar siúl acu in Inis Meáin.

Déanan sé tomhas ar luas gaoithe, teocht, brú atmaisféarach agus tá ceamra ann le súil a coimead ar an aimsir chomh maith.

Is suiteáil sealadah atá ann agus beidh deireadh leis i rith na seachtaine. Tá súil acu teacht thár n-ais i mí Márta - "Nuair atá an aimsir níos gairbhe!!!" Idir an dá linn tá brathadóir á fhágal sa loch ag tomhas airde na tonntracha i rith an giemhradh is dócha.

An Stáisiún Aimsire ag an gCaorán - tá ceamra istig sa "pod" atá taobh leis.

Tá tuairiscí faoin dtógra i bhfoirm blaganna ar an suiomh Highwave-Project (Béarla)

@HIGHWAVE53

Comhrá dairíre!

Nach íontach an ceangal atá idir buachaill óg agus a Dhaideó?

Bhí comhrá dairíre ar siúl idir mise agus eiseann ar chonas a oibríonn chúrsaí taoide. Conas a bhíonn tionchar ag an gealacha ar líonadh agus trá na taoide. Ag siúl a bhíomar ar an mbóthar ó dheas i dtreo Thoit Chónáin agus Poll Aill an Arbhair.

Már a fheiceann tú bhí sé fuair agus baol bháistí ann agus gaoth láidir Shamhnach ag séideadh agus mar sin bhí muid clúdaithe go maith ina n-aghaidh lenár gcuid hudaíanna!

Ni raibh fhios ag ceachtair againn gur glacadh an grianghraf seo ag an am.

Sílim go bhfuil sé go deas!

Amuigh ag siúl!

Bhí tine mór anseo aréir - Féile tSin Sheáin a bhí ann. Bíon sean ag na comharsana teacht le chéile agus sean píosaí troscáin, fálú, adhmad cuile chineál bhrúscar fiú (shhh) sean-bhoinn. Tá an nós seo beo fós agus ón gCaorán anseo is féidir tinte móre eile a fheiscint ar Inis Mór, siar chomh fad leis an gCaethrú Rua agus soir i dtreo Bhaile na hAbhann. An oíche a bhí ann.

Shiúl mé thuas chuig an áit um thráthnóna le feiscont an raibh aon rud fágtha. Ní raibh mórán!

Ar an mbealach thug mé faoi deara an bláth beag fíneálta seo ar thaobh an mbóthar. Dáth bándearg le croí bán ann le staimíní buí nó ór ina lár chun na beacha a mhealladh. Feirdhris atá air nó chuna bheit léanta Rosa Caninis sa laidin!

Tá sé fluírseach go leor in Éirinn, planda ata dúchasach. Anseo tá b'fhéidir leath dosaen de na plandaí san áit céanna ar an mbóthar sin. Ní bhíonn bláthanna an ach ag an am seo ach níos deanaí tá mogóir róis ann níos deanaí sa bhliain. Tá tulleadh eolais (i mBéarla) le fáil anseo.

Scáthchruth ag bun na spéire.

Bhí mé ag siúl ar an taobh ó thuadh de Loch na Lannach dhá lá ó shin. Ag breathnú ó dheas thug mé faoi deara scáthchruth ar bhárr airde i bhfad uaim. Cheap mé go mb'fhéidir gur duine a bhí ann ach an rud is aistí faoi ná nár bhog sé ach seas go ciúin. Lean mé orm síos chomh fada leis Céibh Cheann an Bhóthair (Baile an tSléibhe).

Bhí an lá go deas agus d'fhán mé ann ar feadh deich neomad nó mar sin ag breathnú ar an bhfarraige ag glioscarnach faoin ngriain. Ansin chas mé thár n-ais ach ar mo bhealach thár n-ais bhí an scáth úd imithe agus ní raibh ann ach an ard gan duine ná deoirí air.

Inné bhí mé ag c siúl arís ach an am seo thóg mé an bóthairín ó dheas ón teach agus chas mé ar dheis ansi i dtreo na Céibhe Nua nó Céibh an Chaoráin. Tá an bealach seo ó dheas ón loch úd. Ansin thug mé faoi deara go raibh capall ag breathnú orm ó chnoic beag ó dheas uaim. Ní raibh sé ag deanamh rud ar bith seachas seasamh go ciúin. Tá seans go raibh sé ag breathnú orm ach níor bhog sé agus bhí seans agam na pictiúirí seo a thógaint.

Lean mé orm siar chomh fada leis an céibh. Bhí an lá go h-álainn agus tár éis cúpla neomaid ag breathnú amach ar an bhfarraige agus ó dheas go hÁrainn, chas me ar ais abhaile. Bhi an capall imithe agus ní raibh rian de le feiscint.

Ach tá na pictiúirí agam.

Corr Riasc ag guibhe? (Ceartaithe!)

Féach an iar nóta thíos!

Tá an aimsir fuair na laethanta seo ach tá sé tirim agus glan go leor le dul ag siúl. Tá siúlóidí deas thár timpeall anseo. Tá ceann deas ó dheas ón dtí againn a théann siar ó dheas chuig caladh beag - Céibh an Chaoráin nó an Chéibh Nua a thugann Tim Robinson air - agus amach uaidh tá neart carraigreacha agus oileáinín beaga. Tá An Codú féin beagáinín níos faide siar.

Inné chuamar ag siúl mar is dúil dúinn. Thugamar faoi dearadh rud éigin ag seasamh ar carraig amuigh sa bhfarraige. Is dócha gur Corr Riasc a bhí ann. Is minic atá siad le feiscint ar chosta Chonamara ach an rud is spéisiúla faoin gceann seo ná go raibh a chuid sciathán á leathadh an t-am ar fad - cosúil le sagart a rá "Orate fratres!".

Thóg me roinnt pictiúirí le mo fón. Má brútar ar an gceann thuas feicfidh tú é. Rinne me iarracht pic a thogadh leis an zoom ach níor éirigh chomh maith leo siúd thios

Iarnóta Cheartúcháin- 27 Samhain 2016: Tá mé buíoch as an mblagadóir "Mise Áine" mé a chuir ar an mbóthar ceart anseo mé nuair a dhírigh sí m'airde ar phíosa a scríobh sí anuireadh - Éan scéal. Is cosúil nach Corr Riasc atá ann ach Broigheall nó ainm a thaitníonn go mór lion, An Cailleach Dubh. Tá Scairt air an éan sin i gCúige Uladh dár le Cairde Éanlaith Éireann (Béarla).

• Seans go mbeadh spéis agat sa chean  seo faoi éan atá gaolta leis an gcorr riasc a bhí ar chúl an tí sa bhliain 2013: Éan bán i ndiaidh stoirme...

Ag siúl arís...

Da réir mar a thagann feabhas orm tá mé ag dul amach ag siúl arís.

Is áit álainn an áit ar a bhfuil chónaí orm, Caorán na gCearc i ndeisceart Chonamara. Má fhéacann tú ar learscáil na tíre tá an taobh ó thuaidh de Bá na Gaillimhe (nó Loch Lurgain) tá sé cuíosach réidh agus tú ag dul siar (Cois Fharraige) agus nuair a thosnaíonn an uisce ag teacht isteach in ionraoi nó i mbearnaí chosta is ansin díreach ag an gcead cúinne atá  an Caorán. Tá Ros a'Mhíl ansin ó thuaidh uainn agus feictear na báid ag dul go hÁrainn nó ag iascaireacht go minic ón teach s'againne.

An loch agus an tSean Bhaile ar chúl ar dheis!

Agus muid ag siúl ó dheas ón dteach lá lochán bheag, Loch an tSean Bhaile, agus tá sean bhaile ar a bhruach thiar le fothraigh de thimpeal ocht tithe agus sraideanna ann fós ach iad lán anois le dris, sméara dubha agus neantóga. Ag bun na bóithre sin tá Toit Chónáin agus cuireadh píosa le Máirín Mhic Lochlainn anuireadh anseo!

Radharc ar an gCodú, Oileán an Bhromaigh agus an mórthír ó Thoit Chónáin, taobh thiar ar fád tá leithinis na Ceathrún Rua.

Ag barr a chuain sin tá carraig mór dubh agus thógamar ainm na carraige sin mar ainm ar an mblag seo, An Codú. Tá seanfhocal sa cheantair seo a luann an charraig "Chomh sean leis an gCodú!"

Agus mé ag siúl buaileann díocas ghlachadh griangrafadóireachta mé agus thógaim an fón phóca amach.

Tá samplaí de dhá pictiúirí a thóg me anseo agam.

Thar cionn....

Pic: Ciabhán Ó Murchú

Bhí an pictiúir seo roinnte ar facebook le deanaí ag píolóta óg ó Chonamara le deanaí.

Bhí spéis agam ann mar sé ár gceantair féin atá ann.

Bhí sé ag eitilt ós cionn na Tulaigh nuair a ghlach sé an bpictiúir.  Ar dheis tá Scoil Colmcille na Tulaigh le feiscint agus beagáining ar chlé uaidh tá ceannceathrú TG4 ann.

Téann an bóthar siar chomh fada le cros bhóthar Bhaile na hAbhann, an áit a bhfuil an siopa áitiúil, Tigh Dick  ag Muintir Uí Dhurcháin (Costcutter). Casann an príomh bóthar ó thuaidh ansin i dtreo Chasla.

Tá bóthar Bhaile na hAbhann ar chlé ón gcrosaire ar taobh Loch na Creibhinne - an loch fada ar chlé.

Tá bóthar eile, an L1200, a théann siar ón gcrosbhóthar agus ar bhóthar ar chlé uaidh sin ar an taobh eile den loch tá An Cloch Mór. Nios faide siar tá Bánrach (An  Bharainn Bhán ar an léarscáil thíos) agus ansin ár mbaile féin, Caorán na gCearc, áit a bhfuil timpeall 28 tithe. Tá Loch na Lannach le feiscint leis, an áit a bhfuil an sean stáisiún gharda chosta a bhí san mír deireannach den dráma teilifíse An Bronntanas.

Níos faide ansin tá Tóin Cnoic - tá túr Martello ar sin má tá súile an-mhaith agat is féidir é a fheiscint. Tá calaphort Ros a'Mhíl (an foirgnimh bán) ansin ar dheis den gcnoc sin.

Níos faide siar fós tá leithinis an Cheathrún Rua agus Garumna, agus ansin Leitir Mhóir agus Cnoc Mordan.

Is annamh a feictear áiteacha ón spéir agus tá sé an-spéisiúl an gaol idir suíomhanna na bailte fearainn a fheiscint.

An Codú féin? Níl sé le feiscint sa pictiúir tá sé ró fhada ar chlé len é a fheiscint! Tá sé faoin bhfocal "Uirlisí" sa mapa thíos!

Goile aisteach an shnaig bhreac!

Chuireamar beathadáin éan ar chúl an tí le déanaí and bhaineann muid an-shásamh ag breathnú ar an h-éin bheaga ag teacht agus ag imeachta le h-aghaidh béile!

Is i spás le foscadh maith ón ngaoith atá siad agus anois is arís nuair atá an aimsir go maith suíonn muid amuigh ann. Ach mo léann uaireanta bíonn ionradh míoltóg ochracha ann leis. Mar leaghas ar sin cuireann muid coinnle frith-míoltóga thár timpeall.

Ar maidin chonaiceamar snag breach, eán atá ró-mór do na bheathadán, ag buaileadh na céire agus á ithe.

Má fheiceann éinne snag breach thár timpeall agus boladh deas líomóide ón a dhífhaecú nó a thuar beidh fios agat gur ó Chaorán na gCearc a tháinig sE!

Toit faoi ionsaí - ionradh na farraige!

Roinn mé roinnt pictiúirí den damáiste a rinne an stoirm mór g an deireadh seachtaine de mí Eanáir ar iarsma, sean sliogcharn, atá ag bun  an mbóthar ó dheas ón teach s'againne anseo i gCaorán na gCearc.

Scéal Toit Chónáin mar a h-insíodh le Máirín Mhic Lochlainn

Is dócha gur chonaic thú na pictiúirí ar TG4 agus fiú ar RTÉ 1 den reilig, Reilg Mhuighreas, atá ar an gcéad chás soir ón ár gcasadh féin ag an mBánrach. Leagadh balla ansin ag an stoirm sin ach bhí stoirm eile nuair a bhris na tonntracha isteach ar chuid de na uaigeanna sa sean reilig. Ar ndóigh tá sé tabhacht go ndeintear an damáiste seo a dheisiú go práinneach.

Seo Toit Chonáin anois tár éis stoirm na deireadh seachtain tosaigh mí Feabhra

Shúil mé ó dheas arís ar an Máirt chomh fada leis an fairrige arís le pé damáiste a bhí deanta ansin. Tá an iarsma - Toit Chonáin a glaoghtar air - fós ann ach tá i bhfad níos mó damáiste déanta ná mar a bhí dean tár éis an chéad stoirm. Tá cuid de bainte ar fad agus tá an cosán idir bun na boithre agus an toit féin ídithe go léir.

Níl fhios agam an féidir aon rud a dheanamh leis anois. Tá an damáiste chomh mór san go gceapaim féin nach féidir mórán a dheamnah leis ach é a fhágáil ag fórsaí an dúlra! Sílim fhéin go n-imóidh sé diaidh ar ndiaidh.

Is trua san mar níl mórán fágtha thár timpeall Chonamara. Tá mé ag ceapadh go raibh ceann tráth ar an gCeathrÚ Rua agus go bfios dom tá ceann in Iorras Aithneach ach ní dóigh liom go bhfuil aon cheann eile fágtha i gConamara.

Seo mar a bhí sé tar éis stoirm an 6ú Eanáir 2014. Anois tá an cosán imithe ar fad agus tá bun Thuit Chónáin beagnach go léir imithe!

Seo Toit Chónáin roimh an stoirm!

Tráthnóna álainn!

Oileán an Bhromaigh ó chaladh Chaorán na gCearc

Add caption

Chuas amach ag siúl um thráthnóna.

Bhí an aimsir ciuin, agus an fairrige mar scathán gorm.

Ní raibh gaoth ar bith ann.

An grian íseal sa spéir.

Chonaic mé corr éisc ar carraig ós comhair Oileán an Bhromaigh.

Bhí sé ag breathnú tharr timpeall ag baint sásamh as an tráthnóna.

Ghlac mé pictiuir de.

Tráthnóna álainn le bheith amuigh i gConamara!

Fomhair nár chuireamar!

Tá an fomhair i réim nuair a feictear na sméara dubh go tiubh ar na fáil sceacha ar thaobh an mbóthair. Anseo ar an gCaorán bhíomar amuigh á bhailiú i rith na seachtaine agus táid fós ag dubhú ar na sceacha. D'fhéadfadh planda amháin a nochtú agus an maidin dár gcionn bheadh tuilleadh le fáil.

Deirtear linn gur beag daoine a bhaileann sméara dúbha anois. Ní thuigim cén fáth mar níl rud ar bith chomh deas le subh nó tóirtín déanta asta agus deirtear liom ag ise istigh go bhfuil sé éasca go leor subh a dhéanamh astú. Ní bheadh fhios agamsa mar is mise an té a itheann agus nach ndéanann aon rud sa chistin!

Ach tá mé go maith á phiocadh mar ní ithim iad agus mé obair, rud nach bhfuil fíor ag páistí, agus iad atá óg ina gcroí, mar de gnath itheann siad níos mó ná a bhailíonn siad!

Nach íontach go deo an nádúr Dé a thugann rudaí chomh deas agus milis saor in aisce dúinn. Moladh go deo leis!

Dul faoi na gréine...

Iarraidh orm an fhuinneoig ar bharr an tí a dhúnadh ar an lá deireannach de Meán Fomhair.

Rith mé thuas staghaire agus sular dhún mé í thug mé faoi dearadh go raibh dath cineál dearg sa spéir. Chuir mé mo chloigeann amach agus bhreathnaigh mé siar agus chonaic mé radhar álainn nár bhfaca mé cheanna.

Ghlaogh mé ar mo bhean agus d'fhéachamar beirt ar an radharc álainn.

 

Thóg mé pictiúir de le mo fón phóca agus chuir mé ar leathanach Facebook Gaeilge Amháin é. Bhí cara linn níos faide siar ná muide i mBaile Uí Chonghaile a thug faoi dearadh a spéir álain leis. Tá cónaí uirthe in aice le Ceann Léime agus togadh pictiúir álainn eile ansin de.

 

Is cosúil gur thug duine in Oideas Gael ó thuaidh dTír Chonail faoi deara é leis agus chuireadar féin pictiúir de thuas ar líne.

"Luí na Gréine sa Ghleann aréir - ní fhaca muid a leithéd ariamh roimhe!" a duradar.

Mar a dúirt an file:

"Níl aon chríoch eile

Mar luí na gréine..."

Seo na hoinniúin!

D'éirigh go maith leis na hoinniúin i mbliaina agus táid go léir bainte anois. Buíochas le Dia!

Nach íontach an rud é, aimsir an fhomhair bia don geimhridh agus an earrach fásta agus le sabháil, oinniúin, fataí, cabáistí éagsúla, gach sórt glasra. I gcionn seachtaine nó dhó beidh muid ag bailiú sméara dubha.

Mar a deireann an sean amhrán diaga

"Ag Críost an síol,  
ag críost an fomhair, 
In iothlainn Dé go dtugtar sinn...:"

Aiméan!

Siúlóid shamhraidh!

Tá sé scamallach ar maidin.

Aréir chuaigh mé ag súil ó dheas ón teach cun na fairrige síos! Bhí an tráthnóna go hálainn, grianmhar cé go raibh gaoith láidir ann. Thug mé faoi deara go raibh bláthanna ar na feirdhriseacha a bhí ar thaobh an bhóthairín ó dheas. 

Chas mé ar dhéis ag an loch i dtreo an chéibh nua nó Céibh an Chaoráin. 

Bhí fear ag deisiú balla cloch! 

"Tá an samhradh tagtha faoi dheireadh!" 

"Sea ach tá báisteach geallta ar maidin!"

Éiríonn an bóthar beagáinín ansin agus nuair a d'fhéach mé ar ais ar an tsráid bhaile bhí solas na gréine le feiscint ag frithcaitheadh ó bhallaí binne na tithe.

Caorán na gCearc

Chuaigh mé ar aghaidh ansin, solas geal na gréine i mo chuid súile. Radharc álainn eile den oileánín beag ar a dtugtaí Oileán an Bhromaigh. Ní fios dom cén fáth. Bhí sé ina lá mhara.

Oileán an Bhromaigh

 Uaidh sin siar chomh fad leis an céibh í fhéin. Mar a dúirt mé bhí an taoide istigh agus d'féach sé go breá, mar nuair atá lag trá ann ní bhíonn le feiscint ag clocha agsu carraigreacha cludaithe le feamainn agus uaireanta le brúscar chomh maith. Ach tráthnóna aréir bhí se lá le huisce agus bhí bád ceangailte leis an gcé. Ba radharc aoibhinn é, an bád ceangailte, an farraige ciúin agus amuigh ar imeall an domhain Inis Meáin mar míol mór ina choladh go sámh!

Céibh an Chaoráin

D'iompagh mé ansin i dtreo an tí ansin. Bhí glaoch teileafón agam nuair a d'fhill mé. Mo dheathaáir ón Róimh. Is cosúil go bhfuil teocht ós cionn 30 céim ansin acu. Mheasas fhéin nach raibh a sharu le fáil ar aimsir samhraidh Chonamara!